Parkeeronderzoek bij woningsplitsing in Maastricht

Het begon met een mail

Een eigenaar had een pand gekocht in Maastricht. Het plan was om het te renoveren en te splitsen in zelfstandige appartementen. Het vooroverleg met de gemeente liep al, en daar kwam de vraag uit: hoe zit het met parkeren?

De opdrachtgever wist goed wat ze nodig had, en schreef het netjes op:

• een rapport dat je zo bij de gemeente kunt indienen
• een opzet die vooraf met de gemeente is afgestemd
• iemand die ook antwoord geeft als de gemeente na het indienen nog vragen heeft
• duidelijkheid over de kosten, de startdatum en de doorlooptijd

Niet alleen een stapel tellingen dus, maar een onderbouwing die past bij wat Maastricht vraagt. Dat is precies hoe wij er zelf ook naar kijken.

Waarom een kleine splitsing al een onderzoek nodig heeft

Je zou denken dat een paar appartementen te klein is voor een parkeeronderzoek. Maastricht heeft ook echt een vrijstelling voor kleine bouwplannen: vraagt je plan volgens de normen drie parkeerplaatsen of minder, dan hoef je ze niet aan te leggen. Maar er staat één zin bij die het verschil maakt: “De vrijstelling geldt niet voor ontwikkelingen waarin woonfuncties worden gerealiseerd.”

Komen er woningen bij, dan telt elke parkeerplaats mee. Lukt het niet om ze op eigen terrein of in een garage in de buurt te maken, dan mag je in Maastricht leunen op de openbare parkeerplaatsen in de straat. Voorwaarde is dat de parkeerdruk “op gebiedsniveau niet hoger mag zijn dan 80%”, ook nadat de nieuwe bewoners er hun auto neerzetten. En dat toon je aan met een telling. Waarom die grens per gemeente anders ligt, lees je in Wanneer is de parkeerdruk te hoog?

Hoe ver loop je van je auto naar je voordeur?

Dat bepaalt hoe groot het gebied is waarin je telt. Een parkeerplaats op een kilometer afstand helpt een bewoner niet, dus telt die ook niet mee. Maastricht heeft het per zone vastgelegd. Voor wonen is het in de binnenstad 400 meter, in de wijken eromheen 200 meter en in de buitenwijken 100 meter. En dan echt gelopen, niet hemelsbreed.

Binnen die loopafstand hebben we bij elke ronde alle openbare parkeerplaatsen geteld, per straatdeel. Laadplekken voor elektrische auto’s en gehandicaptenplaatsen hielden we apart, want daar mag niet iedereen staan. Hoe die rekensom precies werkt, staat in Hoe bereken je de parkeerdruk?

Vijf keer tellen, op advies van de gemeente

De nota van Maastricht zegt dat de gemeente en de initiatiefnemer samen afspreken in welke straten en op welke momenten er geteld wordt. Dat hebben we gedaan. Op advies van de gemeente telden we op deze momenten:

Dag	Tijd
Een dinsdagavond	19:00 en 23:00 uur
Een donderdagavond	19:00 en 23:00 uur
Een zaterdagmiddag	15:00 uur

Twee doordeweekse avonden, telkens vroeg en laat, plus een zaterdagmiddag. Op zaterdagmiddag zie je of bezoek en winkelend publiek de straat vullen. Maar waarom twee keer op dezelfde avond?

Om zeven uur of om elf uur: wanneer is het drukst?

Je zou zeggen: midden in de nacht, want dan is iedereen thuis. Zo simpel is het niet. CROW, het kennisinstituut waar gemeenten hun parkeercijfers vandaan halen, rekent op een doordeweekse avond met 90 procent van de bewoners thuis en 75 procent van hun bezoek. ’s Nachts is dat 100 procent van de bewoners, maar geen bezoek meer.

Om zeven uur zijn er dus net iets minder bewoners, maar wel hun gasten. Om elf uur is iedereen thuis en is het bezoek weg. Welke van de twee in een straat het zwaarst weegt, kun je niet van tevoren zeggen. Dat hangt af van wie er woont, of er een restaurant op de hoek zit, of een sportschool. Je moet het gewoon tellen. Meer hierover lees je in Op welke momenten meet je parkeerdruk?

Waarom we per straatdeel tellen

Een gemeente kijkt naar het hele gebied binnen loopafstand. Maar een gemiddelde kan veel verbergen. Een gebied dat voor de helft vol staat, kan best één straat hebben waar je ’s avonds rondjes rijdt. Wie daar woont, ervaart parkeerdruk, ook al heeft de buurt als geheel ruimte genoeg.

Daarom tellen wij elk straatdeel apart, en staat dat ook zo in het rapport. Dan ziet de gemeente allebei: het gemiddelde waar de regel om vraagt, en de plekken waar het knelt. Dat maakt een rapport eerlijker, en het voorkomt verrassingen als buren later vragen stellen.

Meer dan auto’s turven

Tellen is trouwens meer dan auto’s turven. Een aanhangwagen die elke ronde op dezelfde plek staat, een caravan, twee motoren samen in één vak: het komt allemaal in het rapport, omdat het de cijfers kan kleuren. Een ambtenaar die het rapport leest, wil weten dat je het gezien hebt.

Twee dagen later lag het rapport er

Binnen 48 uur na de laatste telling had de opdrachtgever het rapport: met een kaart per meetmoment, de bezetting per straatdeel en de ruimte die er nog is tot de grens van de gemeente. Klaar om in te dienen. De uitkomst zelf is van de opdrachtgever, dus die houden we voor ons.

Hoe snel dat ging, bleek wel uit wat de opdrachtgever ons een paar dagen later schreef:

Ik kreeg afgelopen donderdag nog een offerte van een andere partij, waarop ik kon aangeven dat we voor een andere partij hadden gekozen en het onderzoek zelfs al had plaatsgevonden :)

Wat er bij haast wel en niet sneller kan, lees je bij parkeeronderzoek met spoed.

Ga je zelf een pand splitsen?

Dit kun je meenemen uit dit project:

• Ook een kleine splitsing kan een onderzoek vragen. In Maastricht geldt de vrijstelling voor kleine plannen niet als er woningen bijkomen.
• Bel eerst de gemeente. Maastricht schrijft dat zelf voor, omdat de gemeente “regelmatig parkeertellingen laat uitvoeren”. Misschien zijn er al cijfers voor jouw straat.
• Spreek het gebied en de meetmomenten vooraf af. Dan weet je zeker dat je telt wat de gemeente wil zien.
• Kijk naar je eigen gemeente. Venlo, Sittard-Geleen en Bergen hanteren andere grenzen dan Maastricht. Je vindt ze op een rij bij parkeeronderzoek in Limburg.

Wil je weten wat zo’n meting precies inhoudt? Lees meer over de parkeerdrukmeting, of over de parkeerbalans als je eerst wilt uitrekenen hoeveel plaatsen je plan vraagt.